Telkâri
28/6/2009 · Kategori: Bayramyeri
evveli yalnızlıktı sonrası telve yangını
uçurmadığım göçmen kuşlarım vardı
dilimde geçmek bilmeyen fasl-ı baharım
ilk onları kurtarmayı düşünürdüm alazdan
sebebini söylemem,sır değil
suya vuran suretim bilirdi yalnızca
zamana yenilmiş gülberkin vasiyetiydi belki de
acelem…
nereye varsam
bir bulut kümesi ney üflerdi g’özüme
avuçlasam hayatı
tenime sığdırmazdım hiçliğin üç rengini de
yine de geç kalmış sayılmam göğüme
kendime bir beden kısa gelen ömrüm
beni zarife kuşun kalbine sığdırsın
uçayım…
ki,semada küllerimin tiryakisi mehveşle
ancak böyle söner kırk yıllık bu kahve yanığı
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır